Close
  • Blog o prawie dla restauratorów

Ochrona tajemnicy w restauracji

Restauracje bardzo często chwalą się posiadaniem sekretnych przepisów czy tajemniczego składnika. Nadaje to lokalowi pewnej magii i wyjątkowości. Zdarza się, że klienci odwiedzają restaurację tylko po to, żeby spróbować dania z którego ona słynie. Jest więc naturalne, że chcemy chronić nasze specjalne receptury i inne tajemnice. W końcu są one wytworem wieloletniej pracy i doświadczenia. Podobnie chronimy inne sekrety, np. szczegóły zawartych umów czy dane dostawców. Leży to w interesie tak największych sieci gastronomicznych jak i małych lokali. Termin „tajemnica przedsiębiorstwa” nie kojarzy się z restauracją, a właśnie w tym miejscu ma bardzo ważne zastosowanie. Ochrona tajemnicy w restauracji może bowiem zdecydować o tym jak lokal wypadnie na tle konkurencji.

Ochrona tajemnicy  w restauracji

Tajemnicą przedsiębiorstwa są pewne szczególne dane, różne w zależności od prowadzonej działalności. Co do zasady są to wszelkie informacje techniczne, technologiczne i organizacyjne oraz inne informacje mające wartość gospodarczą. Jednocześnie muszą to być informacje, które nie są łatwo i powszechnie dostępne dla osób, które zajmują się tym rodzajem działalności gospodarczej. Muszą to być też informacje, wobec których podmiot, który je kontroluje podjął działania w celu zachowania ich poufności czyli mówiąc potocznie dane chronione przez przedsiębiorcę.

Jakie dane możemy chronić w restauracji?

W przypadku restauracji mogą to być dane dotyczące dostawców, używanych produktów czy stosowanych receptur, lista klientów, dane dotyczące umów, potrzeby klientów, złożone oferty, dane dotyczące prowadzonych negocjacji, dane dotyczące reklamy i marketingu itd. Katalog ten jest otwarty i w zależności od restauracji będzie się różnił. Muszą być to jednocześnie dane trudno dostępne dla innych restauratorów. My musimy zaś podjąć działania w celu dotrzymania poufności tych danych.
Wszystkie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie i jednocześnie. W innym wypadku nie można mówić o tajemnicy przedsiębiorstwa.

Zagrożenia dla tajemnicy

Zagrożenie dla strzeżonej przez nas tajemnicy może przyjść z wielu stron. Przede wszystkim może to być odejście jednego z pracowników. Siłą rzeczy pracując dla nas, kelner, kucharz a także każdy inny pracownik poznał wiele tajników naszej działalności. Innym zagrożeniem może być nasz dostawca lub inny kontrahent. Wreszcie zagrożenie możemy stanowić my sami. Jeżeli nie podejmiemy odpowiednich działań uprzedzających w celu ochrony tajemnicy w restauracji to nie będzie nam ona przysługiwać.

Umowa o zachowaniu poufności

Podstawowym narzędziem prawnym służącym ochronie tajemnicy w restauracji jest umowa o zachowaniu poufności.
Umowa o zachowaniu poufności pozwala zapobiegawczo ochronić nasze tajemnice. Może być podpisana z pracownikiem jak i kontrahentem. Może mieć postać odrębnej umowy, a także stanowić cześć innej umowy. Ustalamy w niej precyzyjnie jakie informacje są chronione oraz w jaki sposób należy się z nimi obchodzić. Co do zasady może być ona zawarta bez terminowo. Jeżeli jednak tajemnica zostanie ujawniona publicznie, to umowa przestanie obowiązywać.
W takiej umowie koniecznie należy przewidzieć kary umowne – najlepiej jak najwyższe – za nieuprawnione ujawnienie tajemnicy. Pozwoli to na stosunkowo łatwe naprawienie poniesionej szkody. Jeżeli kara umowna nie wystarczy na pokrycie szkody, to przy odpowiednio skonstruowanej umowie będziemy mogli dochodzić kwot wyższych. Możemy również dodać sposób postąpienia z tajemnicą po ustaniu umowy, np. obowiązek zwrócenia danych i zniszczenia ich kopii.

Zakaz konkurencji w restauracji

Zakaz konkurencji jest narzędziem prawa pracy, które pośrednio chroni tajemnicę przedsiębiorstwa. Polega on na zobowiązaniu się pracownika do tego, że nie będzie podejmował działalności konkurencyjnej samodzielnie oraz pracując dla innego pracodawcy po zakończeniu stosunku pracy u danego restauratora. W zamian restaurator płaci mu odszkodowanie. Zakaz konkurencji może mieć postać oddzielnej umowy jak i być częścią umowy o pracę. Ważne, aby został zawarty na piśmie.
Zakaz konkurencji powinien dokładnie określać od jakiej działalności pracownik ma się powstrzymać. Należy także wskazać wysokość odszkodowania dla pracownika oraz termin jego płatności. Za naruszenie zakazu konkurencji należy koniecznie przewidzieć kary umowne.
Umowa o zakazie konkurencji niewątpliwie służy ochronie tajemnicy w restauracji. Mając gwarancję, że pracownik nie podejmie się działalności konkurencyjnej możemy być pewni, że nie wykorzysta naszych tajemnic. Warto jednak zadbać, by nie było to nasze jedyne zabezpieczenie sekretów lokalu.

Pracowniczy obowiązek zachowania tajemnicy

Na mocy przepisów prawa pracy pracownik zobowiązany jest do zachowania poufności i nieujawniania informacji istotnych dla pracodawcy. Obowiązek ten jest waży i aktualny przez cały okres świadczenia pracy. Za naruszenie tego obowiązku restaurator może zwolnić pracownika. W szczególnych przypadkach może być to zwolnienie dyscyplinarne. Będzie to możliwe, gdy pracownik dopuścił się rażącego i celowego naruszenia tajemnicy, np. skopiował listę klientów i przekazał ją konkurencji.
Jeżeli działanie pracownika będzie skutkować szkodą restauratora-pracodawcy, to można dochodzić od niego odpowiedzialności finansowej. Jeżeli działanie pracownika było umyślne, to możliwe jest domaganie się pokrycia szkody w pełnej wysokości.

W kolejnych wpisach opiszemy jak chronić tajemnice w restauracji w przypadku, gdy restaurator zawiera ze współpracownikami umowy cywilnoprawne lub z jego współpracownicy prowadzą działalność gospodarczą.

Related Posts